PORTAL HISTORYCZNY

NON VIVERE EST NECESSE. NAVIGARE NECESSE EST


Zapraszamy do korzystania z naszej strony internetowej poświęconej tematyce historycznej. Wszelkie sugestie prosimy kierować na adres e-mail: historia.liceumnowe@o2.pl

domowa

Dynastie historyczne


Achemenidzi

 Dynastia panująca w Iranie w latach 550-330 p.n.e

 

WYDARZENIA

 

Nazwa dynastii jest greckiego pochodzenia i jest związana z imieniem legendarnego włądcy Achemenesa. Przedstawiciele tej dynastii przybyli na tereny Iranu z Azji Centralnej w VIII stuleciu p.n.e. i osiedlili się u wybrzeży Zatoki Perskiej. Pierwszy perski podbój związany był z upadkiem Elamu w wyniku najazdu Asyrii. Szczyt potęgi dynastii przypada na czasy Dariusza i Wielkiego i jego syna Kserksesa-czasy wojen Imperium Perskiego z polis greckimi (m.in. Spartą i Atenami-bitwy pod Maratonem, Termopilami, Salaminą oraz Platejami z lat 490-479 p.n.e). Za ich czasów Iran osiągnął największe rozmiary rozciągając się od terenu Azji Mniejszej oraz Egiptu (jako XXVII dynastia) aż po obszar Indii. Tak powstało potężne Imperium Perskie na 3 kontynentach. Achemenidzi zbudowali wielkie zespoły pałacowe w: Passagardach, Suzie, Ekbatanie oraz Persepolis.Od 465 roku (śmierć Ksersesa) nastąpił powolny upadek dynastii. Ostatnim władcą z tej dynastii był Dariusz III panujący w latach 336-330 p.n.e.), pokonany przez wojska Aleksandra Wielkiego, który dotarł aż do Indii.

Przedstawiciele dynastii:

Kambyzes

Cyrus Wielki

Dariusz Wielki

Kserkses

Dariusz III

 

Burbonowie

 Dynastia panująca we Francji w latach 1589-1830 n.e

 

WYDARZENIA

 

Była to nowożytna, jedna z najbardziej znanych dynastii francuskich tego okresu. Aktualnie rządzi w Hiszpanii i na terenie Luksemburga (hiszpańska linia Burbonów i Burbonów-Orleańskich), dawniej również we Francji i na terenach Włoch. Stanowi ona odgałęzienie lini Kapetyngów, z przerwą podczas rewolucji francuskiej i epoki napoleońskiej. Pierwszym Burbonem na tronie Francji był Henryk IV, władca Nawarry, syn królowej Joanny D'Albret orazAntoniego Burbona -księcia Vendome. Ród de Burbon-Vendôme wywodził się zaś odKapetynga Robert de Clermont, syna króla Ludwika IX zwanego Świętym i królowej Małgorzaty Prowansalskiej. Henryk IV wywiódł Francję edyktem w Nantez z okresu wojen religijnych. Jego następcy Ludwik III i Ludwik XIV zbudowali silną władzę absolutną. Za panowania ostatniego z nich Francja stała się supermocarstwem. Za Ludwika XV nastąpiła zapaść gospodarcza państwa a Ludwik XVI pogłebił zły stan gospodarczy orazfinansowy państwa przez szereg wydatkó nawojny oraz wzrost wydatków na dwór królewski. Wraz z żoną Marią Antoniną przyczynił się znacznie do wybuchu rewolucji, co przypłacił życiem poprzez ścięcie na gilotynie. Tym samym upadła monarchia absolutna i powstała na krótko republika, potem zaś nastały czasy Napoleona, zakończone w 1815 Kongresem Wiedeńskim. Ostatnim władcą tej dynastii był Karol X.

Przedstawiciele dynastii:

Henryk IV

Ludwik XIII

Ludwik XIV

Ludwik XVI

Karol X

Julijsko-Klaudyjska

 Dynastia panująca w latach 27 p.n.e-68 n.e

 

WYDARZENIA

 

Była to dynastia panująca w powstałym za czasów Oktawiana Augusta Cesarstwie Rzymskim. Nazwę wzięła od rodów dwóch pierwszych cesarzy.
Zachowywała pozory współpracy z senatem, władca tytułował się początkowo princepsem (tzw. pryncypat)-likwidując republikę. Opierała się na wojsku i ekwitach, którzy bardzo często dochodzili do wielkiego znaczenia. Czasy dynastii julijsko-klaudyjskiej były okresem kształtowania się aparatu państwowego i zawodowej administracji w Rzymie. Pierwszy przedstawiciel dynastii Oktawian był synem Gajusza Oktawiana i Atii Starszej, a wnukiem siostry Juliusza Cezara. Pozornie nie zmienił on ustroju republikańskiego, lecz w praktyce skupił w swym ręku całą faktyczną władzę, zostając zarówno pierwszym senatorem jak też najwyższym kapłanem. Przeprowadził ważne reofrmy:iczbę senatorów zmniejszył do 600, ustanowił nowy cenzus majątkowy, wprowadził nowe podatki, dbał o rozbudowę Rzymu, popierał sztukę i zreorganizował wojsko, w zarządzaniu prowincjami przeprowadził podział na prowincje cesarskie oraz senackie. Jego nastęca Tyberiusz objął władzę na podstawie specjalnej uchwały Senatu. Zginął w 37 roku n.e. zabity przez Kaligulę następnego władzę Rzymu, który zginął z rąk spiskowców w 4 lata później. Jego następca Klaudiusz był obok Oktawiana najwybitniejszym przedstawicielem dynastii. Został wyniesiony na tron dzięki przypadkowi przez pretorianów. Ostatnim władcą był słynny Neron-tyran, który wymógł deifikację (czyli ubóstwienie). Zmarł popełniając samobójstwo w 68 roku n.e. 

Przedstawiciele dynastii:

Oktawian August

Tyberiusz

Kaligula

Klaudiusz

Neron

Merowingowie

 Dynastia panująca w latach 481 n.e-751 n.e

 

WYDARZENIA

 

Była to dynastia królweska, panująca w Państwie Franków okresu wczesnego średniowiecza, wywodząca się od władcy Franków salickich Merowecha (lub Meroweusza)-wspomina o nim m.in. historyk Grzegorz z Tours. W okresie rozpadu cesarstwa zachodniorzymskiego w 476 roku tereny północne Galii zamieszkane były przez plemiona pochodzenia frankijskiego. Udało im się zjednoczyć i utworzyły w 481 roku państwo, którego władcą Chlodigiem, synem Childeryka na czele. W toku podbojów powiekszył teren państwa, podbił m.in. państwo Alemanów (obszar Alzacji), państwo Wizygotów (teren Akwitanii). W ciągu trzech dziesięcioleci opanował prawie całą Galię oraz fragment Germanii. Aby wzmocnić swą pozycję przyjął tez chrzest wraz z poddanymi w obrządku łacińskim. Sporna jest data tego wydarzenia, było to około przełomu V i VI wieku. Chlodwig stolicą uczynił Lutecję-obecne miasto Paryż (nazwa od ludu Paryzjów). Władca zmarł w 511 roku, jednak pańśtwo cały czas się rozrastało, podbito teren Turyngii, Burgundii, Prowansji oraz Bawarii. W okresach zjednoczenia było to największe i najpotężniejsze państwo w zachodniej Europie. Problemem był podziały krajumiędzy męskich potomków, jednak w 558 roku pod rządami Chlotara I ponownie na dłuższy czas oraz w 634 roku za panowania władcy Dagoberta (lata 629–639) udało się zjednoczyć wszystkie ziemie. te czasyuważa się za złoty okres królestwa. Ostatnim władcą dynastii był Childeryk III, panujący aż do roku 751, kiedy to nastąpił czas panowania w państwie Franków dynastii Karolingów.

 

Przedstawiciele dynastii:

Meroweusz

Chlodwig I

Childeryk I

Chlotar I

Childeryk III

Arpadowie

 Dynastia panująca na terenie Węgier w latach 889-1301 n.e.

 

WYDARZENIA

 

Była to pierwsza węgierska dynastia narodowa, odpowiednik polskich Piastów czy czeskich Przemyślidów. Za jej założyciela powszechnie uznawany jest prawie legendarny władca Arpad, który był przywódcą plemion madziarskich, które osiedliły się w kotlinie, zwanej obecnie NIziną Węgierską. Od niego wzięła się nazwa dynastii. Jego prawnukiem był Geza , który przyjął chrzest w 974 roku. Do trwałej chrystianizacji Węgrów przyczynił się jego syn Wajk, który na chrzcie w 997 roku przyjął imię Stefana. W wyniku szybkich kampanii wojennych podporządkował sobie wszystkie plemiona madziarskie a w 1000 roku koronował się na króla Węgier. Zmarł w 1038 roku. Z powodu jego wielkich zasług dla chrześcijaństwa został już 45 lat później uznany za świętego oraz patrona dynastii i Węgier (stąd też mamy określenie Korona Świętego Stefana). Arpadowie podbili tereny Siedmiogrodu, Słowacji , części Chorwacji (Slawonia) oraz obszar Halicza na wschodzie. Dynastia wygasła na królu Andrzeju III w 1301 roku. Władze objęli Andegawenowie z Neapolu w 1307 roku.

Przedstawiciele dynastii:

Arpad

Geza

Wajk (Stefan)

Bela I

Andrzej III

 

Giedyminowicze

 Dynastia panująca w  w latach ok.1285-1440 n.e.

 

WYDARZENIA

 

Nazwa dynastii pochodzi od protoplasty-władcy terenu Litwy Giedymina (zmarł w 134 1roku), panowała on w Wielkim Księstwie Litewskim oraz na terenie księstw ruskich. Brat Giedymina, Wojni, rządził Połockiem (panował w latach 1326-1338), a Fiodor - Kijowem (panował w latach 1331-1362) z ramienia chana Złotej Ordy. Jej gałęzią była dynastia Jagiellonów. Jego synowie: Narymunt, Olgierd, Koriat, Jawnuta i Kiejstut zapoczątkowali liczne gałęzie rodu. Najwybitniejszymi przedstawicielami dynastii byli dwaj synowie Giedymina, Olgierd (zmarł w 1377 roku) oraz Kiejstut (zmarł w 1382 roku), którzy walcząc z Tatarami, Krzyżakami, Polską i Moskwą znacznie powiększyli terytorium kraju, przyłączając ziemię czernihowsko-siewierską, kijowską oraz część Smoleńszczyzny. Kolejnym wybitnym władcą był wielki książę Witold (zmarł w 1430 roku), który od 1392 roku ściśle współpracował z bratem stryjecznym królem Polski Władysławem II Jagiełłą i stał się współautorem wielkiego zwycięstwa polsko-litewskiego odniesionego w 1410 roku nad Zakonem w bitwie pod Grunwaldem. Ostatnim panującym na Litwie przedstawicielem rodu był młodszy brat Witolda, Zygmunt I Kiejstutowicz (zmarł w 1440 roku). Zginął zamordowany za sprawą opozycji możnych litewskich, na której czele stali jego dalecy krewni książęta Iwan i Aleksander Czartoryscy.

Przedstawiciele dynastii:

Giedymin

Olgierd

Kiejstut

Witold

Zygmunt I Kiejstutowicz

Kapetyngowie

 Dynastia panująca w latach 987-1328 (1848) n.e.

 

WYDARZENIA

 

To nazwa francuskiego rodu królewskiego panującego od 987 roku do 1848 (do 1328-rządy głównej linii Kapetyngów), pomijając okres rewolucji francuskiej oraz czasy I Cesarstwa. Nazwa Kapetyngowie funkcjonuje w historiografii, jednak oficjalna nazwa brzmiała w przeszłości: maison de France (dom francuski). Nazwa Kapetyngowie została utworzona od protoplasty rodu Hugo Kapeta od 965 roku księcia Franków. Ponadto linie boczne królów francuskich zasiadały na tronach wielu krajów, a także w Ameryce Południowej (Brazylia). Hugo Kapet i Robertynowie byli jednymi z największych feudałów krolestwa zachodniofrankijskiego. Mieli oni ponadto liczne koligacje rodzinne z największymi rodami feudalnymi kraju,bardzo mozłiwe ze także z samymi Karolingami. Przez pierwsze dwa stulecia władza królów kapetyńskich ograniczała się do okolic Paryża i Orleanu oraz terenów północnej Francji. Z czasem zagrożeniem stała się Anglia, a zwłaszcza władca Andegawenii, Anglii oraz Normandii Henryk II Plantagenet. Zagrożenie oddalił dopiero pod koniec XII wieku Filip II. Kapetyngowie w XIII wieku zasłynęli także zaangażowaniem w walkę przeciwko herezjom szerzącym się na terenie Francji. Brali oni bardzo często udział w lokalnych krucjatach. Słynni przedstawiciele rodu to Ludwik VIII Lew oraz Ludwik IX Święty. Za czasów dynastii wzmocniono znacząco władzę monarszą oraz utworzono Stany Generalne (1302 rok). Śmierć władcy Karola IV Pięknego spowodowała jednak koniec rządów głównej linii Kapetyngów we Francji, trwających około 300 lat.

Przedstawiciele dynastii:

Hugo Kapet

Filip II

Ludwik VIII Lew

Ludwik IX Święty

Karol IV Piękny

Osmanowie

 Dynastia panująca w latach 1299-1922 n.e

 

WYDARZENIA

 

Turecka dynastia, panująca na terenie Imperium Osmańskiego. Za pierwszego przedstawiciela Osmanów uznawany jest Osman I. Początkowo władcy osmańscy tytułowali się bejami, pierwszy tytułem sułtana (czyli innymi słowy władcy) zaczął posługiwać się syn Osmana-Orchan ale oficjalnie wprowadzono go do tytulatury za rządów Murada I w XVi wieku. Po zdobyciu Konstantynopola w 1453 roku i upadku Bizancjum sułtan Mehmed II przyjął tytuł sułtana Rzymu oraz pochodzący z terenu Persji, tytuł padyszacha. Ogłosił się obrońcą wschodniego chrześcijaństwa. Osmanowie wywodzą się z tureckiego plemienia Kaj, które przybyło do Anatolii z Azji Środkowej, wraz z Seldżukami pod naporem hord mongolskich. Władza Osmanów początkowo obejmowała coraz większe obszary Azji Mniejszej, jednak stopniowo w ciągu zwycięstw z Bizantyńczykami i Arabami udało im się opanować południowo-wschodnią Europę, Syrię, Mezopotamię, Płw. Arabski i Maghreb . Na terenie Europy Osmanowie prowadzili wojny z wieloma krajami, w tym z Polską. Polityczny i kulturalny „złoty wiek” dynastii i państwa Osmanów przypadł na czasy sułtana Sulejmana Wspaniałego (lata 1520-1566). Jednocześnie okres ten zapoczątkował powolny lecz nieuchronny proces rozpadu, o upadku imperium zadecydowała bitwa pod Wiedniem (1683) , w kolejnych wiekach pogarszał się zarówno polityczny, kulturalny i gospodarczy rozkład państwa osmańskiego. Procesowi temu nie zapobiegły próby reform w XIX wieku. Cala dynastia upadła w wyniku I wojny światowej. Ostatnim władcą osmańskim był Mehmed VI (do 1922 roku).

 

Przedstawiciele dynastii:

Osman I

Murat I

Mehmet II

Sulejman Wspaniały

Mehmet VI

Andegawenowie

 Dynastia panująca w latach 1227-1435 n.e

 

WYDARZENIA

 

Była to średniowieczna dynastia (Węgry, Polska, Albania, Sycylia) -boczna linia francuskiej dynastii Kapetyngów. Nazwa rodu wzięła się od tytułu hrabiego Andegawenii, krainy nad Loarą, noszonego przez założyciela dynastii Karola, pogrobowego syna króla FrancjiI. Karol urodził się w 1227 roku, jako ostatni syn króla Francji Ludwika VIII.. Po osiągnięciu wieku pełnoletniego, w 1247, jego najstarszy brat Ludwik IX przekazał mu 2 hrabstwa a mianowicie Andegawenii i Maine, które ojciec zapisał mu w testamencie przed swą śmiercią. Rok wcześniej (1246 rok) poślubił on Beatrycze, dziedziczkęProwansji i Forcalquier. Karol stał się tym samym jednym z największych możnych całego królestwa. Z historią Polski związane są 2 postacie: Ludwik Węgierski oraz jego córka Jadwiga, panujacy w Polsce po upadku dynastii Piastów w latach 1370-1385. Pierwszym władcą z tej dynastii na tronie Węgier był natomiast Karol Robert od 1310 roku.Ostatnim władcą dynastii była Joanna II, która jako swego następcę wyznaczyła Rene Andegaweńskiego, z dynastii Walezjuszy.

Przedstawiciele dynastii:

Karol Andegaweński

Ludwik IX

Karol Robert

Ludwik Węgierski

Joanna II

 

Habsburgowie

 Dynastia panująca w  w latach ok.1100-1780 n.e

 

WYDARZENIA

 

Dynastia niemiecka, której założycielem był Guntram Bogaty w X wieku. Nazwa rodziny wywodzi się od pierwszej posiadłości rodu czyli zamku Habsburg (legendarna etymologia od niem. Habichtsburg-Jastrzębi Zamek) położonego w kantonie Aargau na terenie Szwajcarii. Panowała na terenie większości Europy, w Hiszpanii, we Włoszech, w Austrii, na Węgrzech, w Niderlandach, na Śląsku,w Czechach, w Portugalii, w krajach niemieckich, królestwie Kastylii, Aragonii, Burgundii, Dalmacji, Chorwacji Meksyku oraz terenach kolonialnych Afryki , Azji i Ameryki Płn. i Południowej. Jeden z potomków Guntrama, hrabia Habsburga Rudolf został wybrany królem niemieckim w 1273 jako Rudolf I. W 1278 Rudolf przekazał swym synom w dziedziczne władanie Austrię i Styrię po wygasłej dynastii Babenbergów. Ziemie te stały się podstawą potęgi Habsburgów, pozostając w ich władaniu do XVIII wieku .Linię austriacką zapoczątkował Ferdynand I. Przez większość lat trzonem monarchii było Arcyksięstwo austriackie,rozszerzane systematycznie by w końcu stać się rozległym imperium, zwanym od nazwy dynastii Monarchią Habsburgów. Dynastia w linii męskiej wygasła w 1740. Ostatnia władczyni z rodu-Maria Teresa Habsburg (córka cesarza Józefa II) wraz z mężem cesarzem Franciszkiem I Lotaryńskim założyła nową dynastię habsbursko-lotaryńską.

Przedstawiciele dynastii:

Guntram Bogaty

Rudolf I

Filip II

Maksymilian I

Maria Teresa

Karolingowie

 Dynastia panująca w latach 753-987 n.e

 

WYDARZENIA

 

 Dynastia panująca w Państwie Franków, wywodząca się od władcy Karola Młota a jej pierwszym przedstawicielem miał być Arnulf z Metzu-biskup tego miasta i rycerz króla Teodeberta II. Najsłynniejszym osiągnięciem Karola Młota jest bitwa pod Poitiers stoczona w roku 732 z Arabami.Karolingowie pochodzili z Austrazji (obszar nad Mozą, Mozelą i środkowym biegiem rzeki Ren). Początkowo byli oni majordomami (najważniejszymi urzędnikami) w państwie Merowingów. Udało im się w 751 roku odsunąć ich od władzy dzięki poparciu ze strony duchowieństwa oraz możnych. Synowie Młota, Karloman i Pepin Krótki po śmierci ojca podzielili królestwo Franków między siebie. Karloman otrzymał Austrazję, Szwabię i Turyngię,Pepin zaś Neustrię i Burgundię. W 747 roku po rezygnacji brata z władzy Pepin przejął faktycznie całe królestwo Franków. Siedem lat później Prowadził on kampanię przeciw Longobardom, w wyniku której doszło do powstania Państwa Kościelnego. W latach 752-760 prowadził walki z Arabami z terenu Półwyspu Iberyjskiego. Syn Pepina Karol Wielki wzmocnił znacnie państwo. Podbiłtereny północnych Włoch, Hiszpani,obszar Bawarii oraz obszary nad rzeką Dunaj. W 800 roku koronował się z rak papieża Leona III. Po śmierci Karola dnia 28 stycznia 814 roku w Akwizgranie nastąpił powolny rozkład struktur wielkiego państwa frankijskiego. Po śmierci Ludwika Pobożnego w 840 roku ( traktat z Verdun-843 rok) państwo zostało podzielone na trzy części: zachodnią (Francia occidentalis), wschodnią (Francia orientalis) i środkową ciągnącą się od Flandrii po teren połnocnych Włoch.

Przedstawiciele dynastii:

Arnulf z Metzu

Karol Młot

Pepin Krótki

Karol Wielki

Ludwik Pobożny

Przemyślidzi

 Dynastia panująca w latach 871-1306 n.e

 

WYDARZENIA

 

Dynastia związana z Czechami okresu średniowiecza. Wywodzi się ona od legendarnego władcy Przemysła,męża Libuszy. Panowała ona na terenie Czech już od czasów Borzywoja, który ok. 871 roku zdecyydował się przyjąć chrzest. Zdołał on objąć rządy dzięki pomocy morawskiej pokonując swojego konkurenta do władzy-Strojmira. Po jego śmierci włądzę przejął książę Świętopełk, władca Państwa Wielkomorawskiego. Już u schyłku IX lub na początku X stulecia rozszerzali oni swe państwo kosztem włości Mojmirowiców. Korzystną sytuację zapoczątkował najazd Węgrów na teren Wielkich Moraw. Przemyślidzi nie tylko drogą zbrojną rozciągali swoje wpływy, potrafili oni wiązać się rodzinnie z lokalnymi przywódcami. Przemyślidzi byli spokrewnieni z dynastią piastowską przez małżeństwa zapoczątkowane wydaniem za Mieszka I, córki Bolesława Srogiego-Dąbrówki. Po sojuszu Polski z Cesarstwem Przemyślidzi stracili Śląsk i Małopolskę. Pierwszym faktycznym władcą Polski z dynastii Przemyślidów był Wacław II, który w 1291 roku opanował Kraków, a w 1300 roku Wielkopolskę i koronował się w Gnieźnie na króla Polski. Ze względu na przedwczesną śmierć nie doszło do koronacji jego syna i następcy- Wacława III (1305–1306), jednak przez kilka miesięcy jego władza była uznawana na ziemiach polskich. Oprócz krótkiego epizodu rządów dynastii na terenie Polski, sprawowali rządy na terenie Węgier oraz w Austrii, Karyntii oraz Styrii. Główna linia dynastii wygasła w 1306 roku wraz ze śmiercią władcy Wacława III. Ich miejsce na tronie Czech zajęli zaś Luksemburgowie.

 

Przedstawiciele dynastii:

Przemysł I

Borzywoj

Bolesław Srogi

Wacław II

Wacław III

 

Argeadzi

 Dynastia panująca w latach 700-309 p.n.e

 

WYDARZENIA

 

Pierwszym władcą był Perdikkas I Macedoński. Według legend ród wywodził się od Heraklesa. Najwybitniejsi przedstawiciele : Filip II (zwany Macedońskim), który stworzył silne i nowoczesne państwo i odniósł wielkie zwyciestwo w bitwie pod Cheroneą w 338 roku p.n.e. oraz Aleksander III Macedoński, który pokonał Persów i stworzył wielkie imperium. Filip II zreformował państwo, jego syn Aleksander rozpoczął w 334 roku p.n.e wojnę z Persją-bitwy pod Issos,Gaugamelą, Granikiem oraz oblężenie Tyru. W toku podbojów podporządkował całe Imperium Perskiy. Dynastia Argeadów wygasła w czasie wojen diadochów (konflikty zbrojne między wodzami Aleksandra  toczone o panowanie nad imperium w latach 321-281 p.n.e. Wodzów tych nazywano diadochami (następcami). Większość chciała stworzyć własne państwa.Walk te rozpoczęły się kiedy to zostali zamordowani Aleksander IV i jego matka. W 301 roku p.n.e. doszło do bitwy pod Ipsos, po której ostatecznie załamała się dominacja Antygonidów.powstałych z diadochów.

Przedstawiciele dynastii:

Perdikkas I

Aleksander I Macedoński

Filip II

Aleksadner III Wielki

Aleksander IV

 

Hohenzollernowie

 Dynastia panująca w latach ok.1111-1918 n.e

 

WYDARZENIA

 

To niemiecka dynastia wywodząca się z terenu Szwabii. Jej przedstawiciele panowali w czasach średniowiecznych w krajach niemieckich (m.in. Brandenburgii, Ansbach, Bayreuth oraz na terenie Prus) a od 1871 roku jako cesarze niemieccy oraz w Rumunii (w latach 1869–1947) Zamek Hohenzollern, od którego wzięli nazwę, leży na terenie dzisiejszego kraju związkowego Badenia-Wirtembergia. Zamek ten do dziś jest w rękach tego rodu. Za praojca powszechnie uważa się Burkharda de Zolorin, żyjącego w XI stuleciu. Jego syn Fryderyk w 1111 roku otrzymał tytuł hrabiego. Hrabia Fryderyk III (zmarł w 1201 roku) wraz z ręką Zofii von Raabs przejął w 1191 prawa do dziedziczenia urzędu burgrabiego Norymbergii. To włąsnie od dwóch synów tej pary pochodzą dwie główne linie dynastii Hohenzollernów: frankońska oraz szwabska. W XIV wieku Fryderyk V otrzymał godność księcia Cesarstwa. OD Hohenzollernów wywodzi się ostatni władca Zakonu w Prusach oraz pierwszy książę pruski Albrecht Hohenzollern. W XVII wieku dynastia przejęła Prusy Książęce a od początku XVIII wieku jako król Fryderyk II wielki na terenie Prus. w 1742roku zdobył on większą część Śląska, pokonując monarchię Habburgów. Dnia 18 stycznia 1871 w Wersalu władcę Prus Wilhelma I Hohenzollerna z inicjatywy kanclerza Niemiec Otto von Bismarcka ogłoszono cesarzem niemieckim. Wilhelm II po I wojnie abdykował do Holandii.

Przedstawiciele dynastii:

Fryderyk I

Fryderyk V

Albrecht Hohenzollern

Fryderyk II Wielki

Wilhelm I, Wilhelm II

Ludolfingowie

 Dynastia panująca w latach 866-1024 n.e

 

WYDARZENIA

 

Dynastia władców Niemiec w latach 866-1024, panujących w Świętym Cesarstwie Rzymskim w latach 962-1024. Inne używane nazwy dynastii to dynastia ottońska i dynastia saska. Zaożycielem dynastii był Ludolf-margrabia i fundator żenskiego klasztoru, książę Saksonii. Od jego imienia pochodzi wspomniana wcześniej nazwa dynastii, zwanej też czasem saską. Jego wnuk Henryk I ptasznik  został wybrany w 919 roku na króla Niemiec. Jego syn natomiast-Otton I Wielki został w 962 roku koronowany na cesarza. Niektórzy z historiografowów uważają tę datę za początek Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Ostatnim z głównej linii był Otton III, zmarły w 1002 roku. Dążył do stworzenia uniwersalistycznego imperium obejmującego wszystkie kraje chrześcijańskiej Europy. Był on zwolennikiem bliższej współpracy zPolską. Wyraził tez wstępną zgodę na koronację polskiego władcy, do której doszło ostatecznie w 1025 roku. Władcą słowiańskiej części według tej koncepcji miał być polski książę Bolesław Chrobry. Spotkał się z nim przy okazji pielgrzymki do grobu św. Wojciecha podczas zjazdu w Gnieźnie w 1000 roku. Ustanowiono tam (w porozumieniu z papieżem) m.in. samodzielną organizację kościelną z arcybiskupstwem w Gnieźnie. Po śmierci Ottona III tron przejął Henryk II Święty z linii bawarskiej, tym samym pogorszyły się stosunki z Polską (wojna z lat 1002-1018). Boczna linia rodu panowała w Bawarii  w latach 947-1017. Wywodziła się od Henryka I, brata cesarza Ottona I. Wraz ze śmiercią jego brata Brunona, biskupa Augsburga w 1029  wygasła dynastia. W 1029 tron niemiecki przypadł dynastii salickiej.

Przedstawiciele dynastii:

Fryderyk I

Fryderyk V

Albrecht Hohenzollern

Fryderyk II Wielki

Wilhelm I, Wilhelm II

Romanowowie

 Dynastia panująca w Rosji w latach 1613-1917 n.e

 

WYDARZENIA

 

Sławna dynastia carów a potem także cesarzy rządzących Imerium Rosyjskim od 1613 do 1917 roku. Dynastia spowinowacona była z rodem Rurykowiczów osobą Nikity Romanowicza Zacharyna, szwagra znanego władcy Iwana IV Groźnego. Za protoplastę rodu Romanowów uważa się powszechnie kniazia Andrzeja Iwanowicza Kobyłę (XV wiek), jego potomkowie używali nazwiska Kobylin. Jednym z jego synów był Fiodor Kobylin (gubernator Nowogrodu). Potomkowie jednego z wnuków Fiodora, Zacharija Iwanowicza, zdecydowali się przyjąć nazwisko Zacharin. Nazwa dynastii pochodzi od imienia jego z przedstawicieli rodu-Roman Juriewicz-Zacharyn (ok. 1470-1543). W linii męskiej dynastia wygasła w I połowie XVIII stulecia (wygasła wraz ze śmiercią władcy Piotra II w 1730 roku), po czym nazwę rodu przyjął spowinowacony z Romanowami niemiecki ród Holstein-Gottorp. W XVIII wieku wielkie reformy przeprowadził Piotr I Wielki-zbudował flotę i armię lądową oraz wzmocnił wewnętrznie państwo (wprowadzenie guberni i prowincji). Piotr III wraz ze swymi potomkami przyjął nazwisko Romanow rezygnując z nazwiska rodowego czyli wspomnianego wcześniej rodu Holstein-Gottorp. Ostatni car Rosji Mikołaj II został w lipcu 1917 roku rozstrzelany przez bolszewików. Rządy Romanowów wykształciły typ poddanego posłusznego i uległego wobec siły. Jednak ostatnie lata panowania dynastii Romanowów to okres nieustannych niepokojów społecznych, spisków, zamachów na carów, gubernatorów czy też innych namiestników carskich. 

 

Przedstawiciele dynastii:

Iwan IV Groźny

Piotr I Wielki

Katarzyna II

Aleksander I

Mikołaj II

DYNASTIE HISTORYCZNE (OD STAROŻYTNOŚCI DO WSPÓŁCZESNOŚCI)

POBIERZ PLIK